Potwory

Calduur

tekst archiwalny - 6 stycznia 2008
(...) Opuścili kryptę i ruszyli w kierunku bramy zapuszczonego cmentarzyska. Była noc. Wokół panowała ciemność. Elf Jaimas nieustannie pędził przed siebie, narzucając swemu kompanowi mordercze tempo. Jednak ludzki wzrok Arwalda nie pozwalał mu pewnie kroczyć po nierównej, cmentarnej ziemi. Popędzany przez towarzysza potknął się. Upadł na plecy uważając, by trzymane w dłoniach zawiniątko nie uległo zniszczeniu. Spojrzał pod materiał, którym okrył Amulet.
- Uważaj! - warknął Jaimas. - Daj mi to. - rzekł, po czym wziął artefakt od Arwalda. - I rusz się wreszcie. Im szybciej wrócimy do miasta, tym szybciej dostaniemy naszą zapłatę!


Arwald nie lubił karcącego tonu swego towarzysza. Nie lubił, gdy ktoś go pouczał. A już nie mógł znieść, gdy robiły to durne, spiczastouche kreatury zamieszkujące każdy obszar jego ojczyzny.
- Spójrz! - rzekł do Jaimasa, widząc błyskotkę wyłaniającą się spod jednej z połamanych płyt nagrobnych. Arwald sięgnął po nią ręką i podniósł masywny, złoty pierścień zdobiony czerwono - zielonym rubinem. - Widzisz to?

Jaimas podszedł bliżej. Przyjrzał się uważnie rubinowi, po czym przyklęknął przy nagrobku i przesunął go. Wielka płyta osunęła się, odsłaniając resztki bliżej niezidentyfikowanego szkieletu. Tuż obok czaszki leżał srebrny naszyjnik...

Więc podobnych skarbów musi być tutaj w bród, pomyślał Jaimas i wyjął błyskotkę.

Wtem, kilka metrów przed nim, pojawiło się ostre, zielonkawe światło. Po chwili zwiększyło swe rozmiary i w święcącej chmurze uformowała się twarz w grymasie złości.

Straszliwa istota zawyła przeraźliwie. Jej głos był niski i ochrypły. Wielkie, czerwone ślepia zatrzymały się na Jaimasie.
- Jak... śmiesz... zakłócać... mój... spokój! - duch warczał, a na jego obliczu malowała się coraz większa furia.


Tjamir Aloenor - "Legendy Elfiej Wyspy"



Potwór „D&D” ed.3,5

Calduury to nieumarłe istoty zamieszkujące opuszczone cmentarze, zbezczeszczone grobowce oraz zrujnowane nekropolie. Ich nadrzędnym celem jest bronienie dóbr i kosztowności, które spoczywają na cmentarzach wraz z umarłymi. Calduury to z reguły duchy chciwych kupców i skąpych możnych, którzy nawet po śmierci nie zechcieli pożegnać się ze swymi dobrami doczesnymi. Woleli ulec przemianie w nieumarłego i pozostać na Planie Materialnym, by strzec dawnego dobytku, aniżeli udać się na wieczny spoczynek.

Calduury błąkają się po nekropoliach, strzegąc grobów własnych i swoich przodków. Trudno je zauważyć, gdyż za dnia przebywają w miejscach, w których zostali pochowani. Dopiero po zapadnięciu zmroku opuszczają je i pełnią swą strażniczą posługę. Calduury przypominają obłoki zgniłozielonej pary z uformowanymi, długimi, niematerialnymi ramionami oraz krwistoczerwonymi oczami. Ich oblicza wykrzywione są zazwyczaj w grymasie złości, a z oczu bije furia.

Mimo że calduury są dość inteligentnymi istotami, to mówienie przychodzi im z dużą trudnością. Ich mowa przypomina raczej gardłowy charkot i z reguły trudno ją zrozumieć. Calduury mówią w językach, którymi posługiwali się za życia. Nie lubią jednak wdawać się w jakiekolwiek dyskusje. Ich jedyną, świętą misją, jest obrona dawnych dóbr oraz miejsca spoczynku. Widząc awanturników dobijających się do opuszczonego grobowca czy otwierających groby w poszukiwaniu kosztowności, calduur natychmiast atakuje. Co ciekawe, istoty te chronią nie tylko własnej mogiły czy mogiły swoich przodków. Strzegą zazwyczaj wszystkich grobów na cmentarzu, na którym zostali pochowani. Mimo iż umiłowanie dóbr doczesnych okazało się dla calduurów silniejsze niż śmierć, to istoty te starają się także, by spokój spoczywających nieopodal nich zmarłych nie został niczym zakłócony. Niestety wszystko wskazuje na to, że respektowanie prawa do niezakłóconego spoczynku to jedyna ludzka pobudka, jaką zdołali zachować po śmierci.

Calduur
Średni nieumarły (bezcielesny)

Kości Wytrzymałości: 3k12 (19pw)
Inicjatywa: +2 (+2 Zrę)
Szybkość: 6m
Klasa Pancerza: 14 (+2 Zrę, +2 odbicie)
Bazowa premia do ataku / zwarcie: +2/+2
Atak: bezcielesny dotyk +2 wręcz (wysącza 1k4pkt Roztropności)
Całkowity atak: bezcielesny dotyk +2 wręcz (wysącza 1k4pkt Roztropności)
Przestrzeń / zasięg: 1,5m na 1,5m/ 1,5m
Specjalne ataki: atak dźwiękowy, groza, utrata wartości atrybutu
Specjalne cechy: nieumarły
Atrybuty: S- , Zr 14, Bd -, Int 16, Rzt 11, Cha 15
Umiejętności: Nasłuchiwanie +7, Przeszukiwanie +10, Ukrywanie się +9, Wyczucie pobudek +3, Zastraszanie +9, Spostrzegawczość +7, Szacowanie +8, Koncentracja +5
Atuty: Uniki

Środowisko: opuszczone cmentarze, zaniedbane mogiły, krypty i grobowce
Występowanie: calduury trzymają się raczej pojedynczo, choć niekiedy atakują w grupach do kilku osobników. Zdarza się, że na opuszczonym cmentarzu mieszka jeden calduur, ale równie dobrze może ich być kilkanaście
Skala Wyzwania: 5
Skarb: brak (choć miejsca zamieszkane przez calduury zazwyczaj obfitują w złoto i inne kosztowności)
Charakter: neutralny zły
Rozwój: 2-4KW

WALKA
Calduury atakują każdego, kto dewastuje zamieszkiwany przez nich cmentarz, bądź próbuje skraść kosztowności należące niegdyś do nieboszczyków.

Atak dźwiękowy (zn): calduur potrafi wydać z siebie przeraźliwy jęk, który zadaje 1k8 punktów obrażeń wszystkim żywym istotom znajdującym się w promieniu 18 metrów. Przed działaniem ataku dźwiękowego można się uchronić jedynie poprzez zatkanie uszu.

Groza (zW): sama obecność calduura powoduje przerażenie u wszystkich żywych istot w promieniu 9m, mających mniejszą ilość KW niż opisywana bestia. Przerażone istoty otrzymują karę -2 do wszystkich testów ataku, obrażeń zadanych bronią oraz rzutów obronnych. Przed działaniem Grozy można ochronić się udanym rzutem obronnym na Wolę o ST równym 14. Osoba, której powiedzie się ten rzut, jest odporna na grozę calduura przez najbliższą dobę.

Utrata wartości atrybutu (zn): fizyczne ataki calduura nie powodują typowych obrażeń - mogą jednak obniżyć Roztropność ofiary. Udany atak calduura powoduje wysączenie 1k4 punktów Roztropności na czas 1k6 godzin. Przed utratą atrybutu można się uchronić poprzez pomyślne wykonanie rzutu obronnego na Wytrwałość o ST równym 14.
KOMENTARZE (1) Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się!
Wiedźma 20 lut 2008, 23:49
Bardzo fajna ilustracja ^^.

Copyright © 2004-2017 Bestiariusz.pl. Wszelkie prawa do treści, grafiki oraz zdjęć dostępnych na stronie są zastrzeżone na rzecz Bestiariusz.pl lub odpowiednio na rzecz podmiotów, których materiały są udostępnianie na podstawie współpracy z Bestiariusz.pl.

Teraz jest 29 cze 2017, 10:08 — Strefa czasowa: UTC + 1
Engine: NERV 4.0 BETA
Warunki użytkowaniaPolityka prywatnościUsuń ciasteczka